INDIA at 100: अनिलेश एस. महाजन: कोणताही मोठा बदल प्रथमतः देशाच्या सामाजिक-आर्थिक जीवनाचा वाहक मानल्या जाणाऱ्या वाहतूक नेटवर्कवर परिणाम करतो. आता संपूर्ण जग स्वच्छ ऊर्जेकडे वाटचाल करत असताना इलेक्ट्रिक वाहनांचा अवलंब करण्याबाबत फारशी काळजी करण्याची गरज नाही. (india at 100 indias development is in full swing high speed train electric vehicle)
ADVERTISEMENT
त्याचप्रमाणे, डिजिटल सेन्सर्सने सुसज्ज असलेल्या इंटेलिजेंट ट्रान्सपोर्ट सिस्टिममुळे रिअल-टाइम डेटाच्या वापराने सुरक्षित प्रवासाचा अनुभव पूर्णपणे बदलला जाईल. भारत लवकरच हाय-स्पीड ट्रेन चालवणाऱ्या निवडक देशांच्या क्लबमध्ये सामील होणार आहे. 2047 मध्ये प्रवास करत असताना, आपल्यापैकी काही जण आमच्या इलेक्ट्रिक वाहनांमध्ये स्मार्ट हायवेवर वेग घेत असतील तर काही भारतातील सर्वात वेगवान ट्रेनमध्ये प्रवासाचा आनंद घेत असतील. परंतु अत्याधुनिक तंत्रज्ञानाचा वेग कायम ठेवण्यासाठी ते प्रत्येकाच्या आवाक्यात ठेवणे आवश्यक आहे.
बुलेटच्या वेगाने प्रवास करण्याचा थरार
भारताचा हायस्पीड रेल्वे नेटवर्क प्रकल्प केवळ वाहतुकीचा चेहराच बदलणार नाही तर अर्थव्यवस्थेला चालना देणाराही ठरेल. कल्पना करा की तुम्ही मुंबई ते अहमदाबाद हे 500 किलोमीटरचे अंतर फक्त दोन तासांत कापले आहे. तीन दशकांपूर्वी हा विचार फार दूरचा वाटत होता. 1980 च्या दशकाच्या मध्यात, तत्कालीन रेल्वे मंत्री माधवराव सिंधिया यांनी प्रथम दिल्ली-कानपूर दरम्यान हाय-स्पीड रेल्वे मार्गाचा प्रस्ताव ठेवला होता, परंतु तेव्हा त्यांना सांगण्यात आले की ते आर्थिकदृष्ट्या परवडणारे नाही.
मात्र, आज तब्बल 40 वर्षांनंतर भारत हे स्वप्न साकार करण्याच्या मार्गावर आहे. 2027 च्या मध्यापर्यंत 508 किमी लांबीच्या मुंबई-अहमदाबाद कॉरिडॉरवर आपल्या पहिल्या हाय-स्पीड ट्रेनच्या चाचण्या सुरू करण्याची भारताची अपेक्षा आहे. त्याचा कमाल वेग ताशी 320 किमी असेल, जो वंदे भारतच्या 160 किमी प्रति तासाच्या दुप्पट आहे. सध्या भारतातील सर्वात वेगवान ट्रेन बंदे भारत आहे.
हे गेमचेंजर का आहे?
हायस्पीड ट्रेनमुळे भारताची स्थिती पूर्णपणे बदलेल. उदाहरणार्थ, अहमदाबाद-मुंबई मार्गाने दोन शहरांमधील प्रवासाचा वेळ सुमारे सात तासांवरून फक्त दोन तासांपर्यंत कमी करणे अपेक्षित आहे. हा प्रकल्प जपानच्या मदतीने चालवला जात आहे, जो 79,000 कोटी रुपयांच्या सॉफ्ट लोनद्वारे खर्चाच्या 80 टक्के योगदान देईल आणि भारताला त्याचे शिंकनसेन (जपानचे हाय-स्पीड बुलेट ट्रेन नेटवर्क) तंत्रज्ञान देखील प्रदान करेल.
2016 मध्ये केंद्राने स्थापन केलेल्या इंडियन नॅशनल हाय स्पीड रेल कॉर्पोरेशनने (NHSRC) या प्रकल्पासाठी आधीच जमीन संपादित केली असून ट्रॅक टाकण्याचे कामही सुरू झाले आहे. HSR सह हाय-स्पीड नेटवर्क अंतर्गत एकूण मार्गांची संख्या 400 पर्यंत पोहोचेल, ज्यात अर्ध-हाय स्पीड वंदे भारत ट्रेनच्या 25 मार्गांचा समावेश आहे. नवी दिल्ली-कोलकाता, नवी दिल्ली-मुंबई, मुंबई-चेन्नई आणि दिल्ली-चंदीगड-अमृतसर यासारख्या इतर मार्गांवर काम सुरू होईल याची भारताला खात्री करायची आहे.
त्याचा पायलट प्रोजेक्ट यशस्वी होण्याआधी. सध्या, जपानकडून 18 शिंकानसेन गाड्या खरेदी करण्याची आणि त्यानंतर हळूहळू या गाड्या देशात तयार करण्यासाठी भारतीय कारखाने विकसित करण्याची योजना आहे. हाय-स्पीड रेल्वे नेटवर्क अर्थव्यवस्थेसाठीही नक्कीच फायदेशीर ठरेल. लंडन स्कूल ऑफ इकॉनॉमिक्स अँड पॉलिटिकल सायन्स आणि हॅम्बर्ग विद्यापीठाने केलेल्या 2008 च्या अभ्यासानुसार, हाय-स्पीड रेल्वे नेटवर्कशी जोडलेल्या शहरांमध्ये शेजारच्या शहरांच्या तुलनेत त्यांच्या जीडीपीमध्ये किमान 2.7 टक्क्यांनी वाढ झाली आहे.
भारताने काय करावे?
एचएसआर नेटवर्कला विशेष प्रकारचे तंत्रज्ञान आवश्यक आहे. मे महिन्यात, शिंकनसेन नेटवर्कमध्ये वापरल्या जाणार्या अनबॅलास्टेड स्लॅब ट्रॅक सिस्टीमवर (ज्याला जे स्लॅब ट्रॅक सिस्टीम म्हणतात) सुमारे 1,000 अभियंत्यांना प्रशिक्षण देण्यात आले. HSR देखील जास्त प्रमाणात मोटार चालवलेल्या एक्सलचा वापर करते जे जास्त प्रवेगासाठी आवश्यक आहे. म्हणजे ट्रेनचा वेगवान वेग जेणेकरुन ट्रेनचा थांबल्यावर जास्त वेळ वाया जाणार नाही.
याशिवाय, या हाय-स्पीड ट्रेन्सना फक्त स्टँडर्ड गेज लाइनची आवश्यकता असेल, तर भारतातील सध्याच्या ट्रेन ब्रॉडगेज आहेत. जोपर्यंत भारत नंतर व्हेरिएबल गेजचा अवलंब करत नाही तोपर्यंत दोन्ही प्रकारच्या ट्रेनसाठी समान ट्रॅक वापरता येणार नाहीत. एकूणच, अशा आणि इतर अनेक तांत्रिक गरजा कालबद्ध पद्धतीने पूर्ण करणे हे आव्हानापेक्षा कमी नाही.
हे ही वाचा >> INDIA@100: नवीन युगाचे इंधन, भविष्याचं इंधन…
खर्च नियंत्रणात ठेवत आणि सुरक्षिततेला प्राधान्य देत भारताला पायाभूत सुविधांतील इतर अनेक आव्हानांना त्वरीत सामोरे जावे लागेल. उदाहरणार्थ, भारतातील सध्याच्या सेमी-हाय-स्पीड ट्रेन्स अनेकदा ट्रॅकच्या स्थितीमुळे त्यांच्या टॉप स्पीडने धावत नाहीत. भारताला आपला हाय-स्पीड रेल्वे प्रकल्प खरोखरच जागतिक दर्जाचा बनवायचा असेल, तर जुनी सिग्नलिंग यंत्रणा आणि ट्रेन वेळेवर न पोहोचणे यासारख्या इतर अडथळ्यांवरही तोडगा काढावा लागेल.
इलेक्ट्रिक वाहनांचं युग
स्वच्छ ऊर्जेचा वापर प्रत्येक परिस्थितीत आवश्यक आहे, त्यामुळे इलेक्ट्रिक वाहने (EV) हे भविष्य आहे. भारतातील प्रमुख ऑटोमोबाईल कंपन्या EVs मध्ये सहजतेने संक्रमण करण्यासाठी त्यांच्या इंजिनमध्ये वेगाने सुधारणा करत आहेत. आधुनिक महानगर वाहनांनी भरलेले आहे… आणि ती सर्व इलेक्ट्रिक वाहने आहेत, जेणेकरून कार्बन मोनॉक्साईडचा एक विषारी वायू देखील नसावा ज्यामुळे एक फुफ्फुसही गुदमरतो.
ही एक आदर्श संकल्पना आहे जी प्रत्येकाला इलेक्ट्रिक वाहनांवर (ईव्ही) पैज लावण्यास प्रवृत्त करत आहे आणि हे त्या भूमिकेमुळे आहे. जे हवामान बदलाचा सामना करण्यासाठी आटोकाट प्रयत्न करत असलेल्या जगात खेळणे अपेक्षित आहे. इलेक्ट्रिक वाहने पेट्रोल आणि डिझेल कारपेक्षा कमी हरितगृह वायू आणि वायू प्रदूषक उत्सर्जित करतात. जीवाश्म इंधनापासून होणारे उत्सर्जन कमी करण्यासाठी ईव्हीवर मोठी सट्टा लावणे हा एक उपाय आहे जो अयशस्वी होण्याची शक्यता नाही.
COP 26 च्या हवामान बदलाच्या चर्चेत पंतप्रधान मोदींनी 2030 पर्यंत कार्बन उत्सर्जन एक अब्ज टनांनी कमी करण्याचा आणि 2070 पर्यंत देशाला निव्वळ शून्य कार्बन राष्ट्र बनवण्याचा संकल्प व्यक्त केला तेव्हा भारतातही त्याचे महत्त्व ओळखले जाऊ लागले. 2023 च्या आर्थिक सर्वेक्षणात या दशकाच्या अखेरीस भारतामध्ये सुमारे 10 दशलक्ष इलेक्ट्रिक वाहने (EVs) असण्याचा अंदाज वर्तवण्यात आला आहे, जो सध्याच्या 10 दशलक्ष EVs पेक्षा मोठी उडी आहे आणि EV उत्पादनाला गती देण्यासाठी धोरणे सुचवली आहेत. वाहतूक क्षेत्रात, सीएनजी, मिश्रित इंधन आणि हायड्रोजनचे प्रयोग हे व्यावहारिक पर्याय आहेत, तर इलेक्ट्रिक वाहनांमध्ये सर्वाधिक क्षमता असल्याचे मानले जाते.
हे गेमचेंजर का आहे?
भारतीय रस्त्यांवर EV चा मोठ्या प्रमाणावर अवलंब केल्यामुळे बेसलोड (24-तास) उर्जेचा स्रोत म्हणून अक्षय ऊर्जेची संपूर्ण स्वीकृती होईल. आर्थिक सर्वेक्षण “काळजीपूर्वक तयार केलेले बहु-आयामी खनिज धोरण” ची कल्पना करते. प्रगत लिथियम-आयन सेल आणि बॅटरी उत्पादन क्षमतांच्या स्थापनेसाठी उत्पादन-संबंधित प्रोत्साहनांसह, ईव्हीसाठी आवश्यक असलेल्या महत्त्वपूर्ण घटकांसाठी भारताचे परदेशी स्त्रोतांवरील अवलंबित्व कमी करेल.
या योजनेद्वारे 2022-23 आणि 2026-27 या आर्थिक वर्षांमध्ये 50 GWh बॅटरी क्षमता स्थापित करण्याची भारताची कल्पना आहे. हे बूमिंग बॅटरी/सेल उत्पादन उद्योग उभारण्यासाठी प्रेरणा म्हणून काम करेल जे एक वास्तविक गेम चेंजर असेल. इलेक्ट्रिक वाहन प्रणोदनासाठी एक किंवा अधिक इलेक्ट्रिक मोटर्स वापरते आणि कलेक्टर सिस्टम (उदाहरणार्थ, ओव्हरहेड पॉवर लाईन्स) किंवा बॅटरीद्वारे स्वायत्तपणे ऑपरेट केले जाऊ शकते.
जीवाश्म इंधनाच्या विपरीत, EV ला उर्जा देणार्या बॅटरी जड असतात आणि कमी ऊर्जा उत्पन्न असते – जड ट्रक, ट्रेन किंवा बसेससाठी संभाव्य समस्या ज्यांना वजन उचलण्यासाठी मोठ्या प्रमाणात उर्जेची आवश्यकता असते. जर EV दिशेत तीव्र बदल होत असेल ज्याला थांबवणे अशक्य आहे, तर त्याचा परिणाम बॅटरीचा आकार कमी करण्यासाठी त्यांना अधिक कार्यक्षम आणि किफायतशीर बनविण्याची शर्यत लागेल.
भारताने प्रभुत्व मिळविण्यासाठी काय केले पाहिजे?
मोठ्या प्रमाणात EV चा अवलंब करण्यासाठी बॅटरीच्या खर्चात कपात करणे आणि EV घटकांचे स्थानिकरित्या उत्पादन करणे तसेच चार्जिंग स्टेशनचे व्यापक नेटवर्क आवश्यक आहे. भारताच्या ऑटोमोबाईल क्षेत्राचा त्याच्या उत्पादनात जवळपास निम्मा वाटा आहे. पारंपारिक वाहनात सुमारे 3,000 यांत्रिक भाग असतात; EV मध्ये 70 आहेत. हे संक्रमण भारतासाठी त्याच्या मजबूत सपोर्टिंग मॅन्युफॅक्चरिंग इकोसिस्टमसह सोपे असले पाहिजे.
स्मार्ट रस्ते
हाय-टेक गॅझेट्स भारताच्या विशाल महामार्ग नेटवर्कशी जोडले जात आहेत. जेणेकरून उत्तम वाहतूक व्यवस्थापन करून वाहने आणि त्यांचे प्रवासी सुरक्षित ठेवता येतील. ही दळणवळणाची नवीन संकल्पना आहे – कार्यक्षम, टिकाऊ आणि सुरक्षित. पायाभूत सुविधाच प्रतिसादात्मक, लवचिक आणि दोलायमान बनवल्या जात आहेत. हे गतिशीलतेचे भविष्य आहे आणि काम आधीच सुरू झाले आहे.
केंद्रीय रस्ते वाहतूक आणि महामार्ग मंत्री नितीन गडकरी यांनी 23 डिसेंबर 2021 रोजी ईस्टर्न पेरिफेरल एक्स्प्रेस वेवर राष्ट्रीय राजधानीपासून 60 किमी अंतरावर उत्तर प्रदेशातील डासना येथे भारतातील पहिली इंटेलिजेंट ट्रान्सपोर्ट सिस्टीम (ITS) लाँच केली. 135-किमी लांबीच्या एक्स्प्रेसवेमध्ये आता हायवे ट्रॅफिक मॅनेजमेंट सिस्टम (एचटीएमएस) आहे, जी व्हिडिओ घटना शोधणे, ओव्हरस्पीडिंग तपासणे, फुटपाथ व्यवस्थापन इत्यादीसाठी स्मार्ट उपकरणांचे संयोजन आहे. याद्वारे संकलित होणारी माहिती नियंत्रण कक्षाच्या मध्यवर्ती सर्व्हरवर पाठवली जाते. या सर्व इनपुटच्या आधारे हा सर्व्हर धोक्याचे सिग्नल पाठवतो. आणि द्रुतगती मार्गावर स्थापित केलेल्या एलईडी डिस्प्लेवर चेतावणी संदेश चमकतो.
हे गेमचेंजर का आहे?
स्मार्ट इन्फ्रास्ट्रक्चर आधुनिक पायाभूत सुविधा आणि त्यात जोडलेल्या विविध तंत्रज्ञानाचे संयोजन आहे. सार्वजनिक उपयोगिता वस्तूंच्या ग्राहकांना कार्यक्षम आणि जलद निर्णय घेण्यासाठी याचा वापर केला जाऊ शकतो. स्मार्ट महामार्ग हे असे पट्टे आहेत जेथे वाहतूक हालचाली, अपघात, गर्दी आणि हवामानाशी संबंधित समस्या जसे की भूस्खलन आणि पाणी साचणे यावरील डेटा कॅप्चर करण्यासाठी डिजिटल सेन्सर स्थापित केले जातात.
हे ड्रायव्हर्सना रीअल-टाइम माहिती प्रदान करते, त्यांची सुरक्षितता सुनिश्चित करते आणि दुसर्या टोकाला ट्रॅफिक समजून घेणे आणि हाताळणे चांगले प्रदान करते. इतकेच नाही तर, ITS च्या तैनातीमुळे सुरक्षित आणि चपळ मालवाहतूक देखील सुलभ होऊ शकते आणि त्यामुळे पुरवठा साखळींच्या कार्यामध्ये सुधारणा होऊ शकते. संशोधन, सल्लागार आणि डेटा अॅनालिटिक्स फर्म MarkEntel Advisors नुसार, भारताचा ITS बाजार 2022 ते 2027 दरम्यान CAGR किंवा चक्रवाढ वार्षिक वाढीच्या दराने सुमारे 16 टक्के वाढण्याची अपेक्षा आहे.
हे ही वाचा >> India at 100: भारताच्या E-अर्थव्यवस्थेची चार इंजिन, तुमच्यासाठी काय आहेत संधी
त्याचा जुलै 2022 चा अहवाल असेही म्हणतो, ‘बाजार पुढे सरकत आहे. लोकांच्या आर्थिक परिस्थितीमुळे आणि वाहनांच्या खाजगी मालकीकडे त्यांचा कल… जे रस्ते अपघात वाढण्यामागील मुख्य कारण आहे. अशा शक्यता कमी करण्यासाठी, ते ITS ची मागणी वाढवत आहे. “गेल्या काही वर्षांत, भारताने आधुनिक मशिन्सने सुसज्ज सुमारे 9,000 किमी महामार्ग बांधले आहेत, 2023-24 आर्थिक वर्षाच्या अखेरीस 10,000 किमीचे लक्ष्य आहे. राज्य सरकारेही या दिशेने काम करत आहेत.
उदाहरणार्थ, तामिळनाडूमधील महामार्ग विभाग चेन्नईच्या सात अंतर्गत रस्त्यांचे वायफाय पोल, सीसीटीव्ही कॅमेरे, माहिती कियॉस्क इत्यादींसह स्मार्ट रस्त्यांमध्ये रूपांतर करत आहे. वाहन नसलेल्या वाहतुकीसाठी रस्ते सुरक्षित करून अपघात आणि गर्दी कमी करणे हा त्याचा उद्देश आहे.
भारताने प्रभुत्व मिळविण्यासाठी काय केले पाहिजे?
भारतामध्ये राष्ट्रीय महामार्गांचे सुमारे 1,45,000 किमी लांबीचे नेटवर्क आहे, जे अमेरिकेनंतर जगातील दुसरे सर्वात मोठे राष्ट्रीय महामार्ग नेटवर्क आहे. अशा स्थितीत सरकारसाठी आयटीएसचे जाळे वाढवणे अधिक महत्त्वाचे ठरते. परंतु हे स्मार्ट उपाय स्वस्त, अंमलात आणण्यास सोपे आणि कमीतकमी मानवी हस्तक्षेप आवश्यक असले पाहिजेत, तरच ते व्यापकपणे स्वीकारले जाऊ शकतात.
तथापि, प्रचंड खर्चाचा ओव्हररन्स अजूनही भारतातील अनेक प्रकल्पांचा त्रास आहे. पुन्हा, भिन्न प्रमाणात डेटा नेहमी एकत्रित केला जात नाही आणि त्यांचे विश्लेषण करण्यासाठी आणि वेळेवर हस्तक्षेप प्रदान करण्यासाठी प्रशिक्षित कर्मचार्यांची आवश्यकता असते. इतर आव्हानांमध्ये डेटा गोपनीयता आणि गोपनीयतेशी व्यवहार करणे आणि नवीन तंत्रज्ञान स्वीकारण्यास लोकांना पटवणे यांचा समावेश आहे. उदाहरणार्थ, 2016 मध्ये स्वयंचलित टोल शुल्क वसुलीसाठी फास्टॅग सुरू करण्यात आला होता, परंतु 2021 मध्ये तो अनिवार्य करण्यात आला. हे संथ असू शकते, परंतु प्रगती नक्कीच होत आहे.
फोटो: बंदीप सिंह
ADVERTISEMENT
![follow whatsapp](/assets/icons/followWhatsApp.png)